De huidige auteurswet stamt uit 1912. Het medialandschap was toen bepaald anders. Wet en praktijk staan ondertussen zover uit elkaar dat een groot deel van de toepassing grijs gebied is geworden en er meer werking uitgaat van jurisprudentie dan van de wet zelf.

In de vorige eeuw werd veel gefantaseerd over De Toekomst maar in 1912 hadden computers in die fantasieën nog geen voet aan de grond gekregen. Juist die maken de zaak anders.
De auteurswet is gericht op bescherming van gedrukte media. Een auteur steekt veel tijd in het schrijven van boeken of wetenschappelijke stukken en wil daar dan ook voldoende aan terugverdienen. Logisch dat een wet dat werk beschermt. Vermenigvuldigen was immers duur en alleen mogelijk door een selecte groep in bezit van de technische middelen.
Hoe anders is de bedoeling van de nieuwe media. Er wordt ontzettend veel geschreven door ontzettend veel auteurs. Elke tweet, elke reactie op een blog, elk artikel op internet is ‘een voortbrengsel van de geest’ en waarneembaar en valt daarmee automatisch onder de werking van de auteurswet. En dat is zonde.
De kracht van de sociale media zit hem juist in het samenvoegen van kennis en inzichten. Juist herschrijven en doorsturen, uitbreiden en op meerdere plekken publiceren maakt dat meer mensen hun kennis of inzicht kunnen toevoegen aan een item.

Twitter heeft dit voor zichzelf leuk geregeld:
By submitting, posting or displaying Content on or through the Services, you grant us a worldwide, non-exclusive, royalty-free license (with the right to sublicense) to use, copy, reproduce, process, adapt, modify, publish, transmit, display and distribute such Content in any and all media or distribution methods (now known or later developed).
Bij facebook ligt dat niet anders:
you grant us a non-exclusive, transferable, sub-licensable, royalty-free, worldwide license to use any IP content that you post on or in connection with Facebook (“IP License”).

Op weblogs mag de eigenaar het zelf bepalen. Aangezien juist verspreiden en delen de charmes zijn van dit medium, is alles op dit blog, teksten en reacties, vrij te gebruiken onder vermelding van naam van de auteur. Dit laatste als waardering voor degene die het denk- en schrijfwerk heeft verricht. Het logische gevolg van deze werkwijze is dat als iemand teksten hergebruikt en ergens anders publiceert, die teksten natuurlijk net zo toegankelijk moeten zijn als nu. Gelijk delen dus.

Die nieuwe auteurswet zal nog even op zich laten wachten en waarschijnlijk vieren we volgend jaar gewoon het 100-jarig bestaan, al is er een kans dat er dan wel zicht is op een nieuwe. Op het moment zijn er wat mogelijkheden die beter aansluiten bij deze digitale tijdgeest. Creative Commons bijvoorbeeld biedt de mogelijkheid internationaal geldende licenties te registreren. Daarbij kan de auteur aangeven of hij licenties geeft voor kopiëren en verspreiden met naamsvermelding (BY), toestemming geeft voor herschrijven en aanvullen onder dezelfde voorwaarden als het oorspronkelijke bericht (SA = direct delen), verspreiden met naamsvermelding zonder de tekst te wijzigen (ND = geen afgeleide werken), en wel verspreiden, bewerkt of in het geheel met naamsvermelding niet commercieel (NC). Uiteraard kan het ook volledig vrij worden gegeven door het direct ‘publiek domein’ te verklaren. De combinatie van de eerste twee ligt in deze sfeer in elk geval voor de hand. Deze werkwijze past veel beter bij de sociale media.
Handhaven is uiteraard een hele lastige zaak. Welke amateurblogger struint het internet af ter controle op naleving van zijn rechten? Ik niet en zie het dan ook meer als een verzoek.

Het beschermen van blogposts en reacties druist helemaal in tegen het principe van de sociale media. Weblogs met alle rechten voorbehouden is helemaal in de geest van de auteurswet. Die uit 1912.

Tagged with:
 

4 Responses to Auteurswet en sociale media: een slechte combinatie.

  1. [...] De Maatschappij dat zijn wij. (11 maart 2011). Auteurswet en sociale media slechte combinatie. Geraadpleegd op: 8 april 2013, van: http://www.demaatschappijdatzijnwij.com/2011/03/auteurswet-en-sociale-media-een-slechte-combinatie/ [...]

  2. [...] in elkaar. Kennis verspreidt zich razendsnel juist door internet. Werk beschermen? Niets daarvan. Delen en aanvullen. Wikipedia en Linux bestaan bij gratie van dit principe. Laat het geldverdienen helemaal los en zie [...]

  3. Carlo zegt:

    Gelukkig kan het Internet niet kapot. Die auteursrechters zullen moeten wijken… Viva la revolution!

  4. Catharina zegt:

    Eens en hetzelfde geldt voor muziek en andere artistieke uitingen; de heksenjacht op handhaving van het auteursrecht kan er alleen maar toe leiden dat het Internet kapot wordt gemaakt. De sleutel ligt bij de makers want de politiek kijkt vooral naar de belangen van de muziekindustrie, grote uitgevers e.d. en niet naar die van de artiesten en burgers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Blue Captcha Image
Voer deze reeks hieronder in. Klik om te verversen...

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Set your Twitter account name in your settings to use the TwitterBar Section.