Help, we zijn met veel te veel!

Binnen afzienbare tijd is de wereld vol. Dan is er geen energie en voedsel genoeg meer voor iedereen.  Dennis Meadows waarschuwde hier in 1972 al voor in zijn rapport ‘Grenzen aan de groei’ (rapport van de Club van Rome). Deze eeuw bereiken we een bevolkingsomvang van 10 miljard mensen. De aarde kan duurzaam voorzien in noodzakelijke behoeften van 3 miljard mensen. We moeten dus sterk terug in aantal. Dat is voorzichtig gezegd een uitdaging.

 De natuur regelt evenwicht: ziektes, hele epidemieën brengen de bevolking met enige regelmaat terug in passende omvang. Niet iedereen krijgt kinderen en ook niet iedereen wordt heel oud. Mijn ervaring leert dat praten hierover steevast leidt tot ‘ik ben wel blij met mijn kinderen’ en ‘ik wil dat de dokter mij zo oud mogelijk laat worden’. Natuurlijk, dat wil ik ook en ik ben ook blij met mijn kinderen. Maar even goed beschouwd valt de wereld met deze manier van redeneren en handelen wel naar beneden van overgewicht. Ik vond hierover een boek: Tien miljoen mensen als duurzame bevolkingsomvang. Daar is mijn antwoord! 

Het boek concludeert een paar zeer opmerkelijke zaken. Geen democratie maar een dictator moet dit probleem oplossen. Nergens zal een meerderheid vrijwillig kiezen voor het inleveren van welvaart. Gezinsbeperking is hard nodig: mensen zonder kinderen moeten belastingvoordeel krijgen, mensen met kinderen betalen ecotax. Immigratie moet stoppen. Immigranten worden nu vaak ingezet voor behoud van welvaart. Juist dit moet niet. Meer welvaart schaadt het milieu. Er is steeds minder werk voor laagopgeleiden. Voor laagopgeleiden wordt werk gecreëerd. Fout: ook dit leidt tot meer productie en is dus schadelijk. Nog niet afgehaakt? Het socialisme heeft de arbeider op het spoor gezet van meer materiële behoeftebevrediging. Kan het nog gekker? Ja hoor: de laatste en meest prikkelende dan: “Humanae Vitae [met zijn oproep tot vermenigvuldigen] zou net als Mein Kampf tot ongewenste literatuur verklaard moeten worden.” Dan zijn voor politieke machtsuitbreiding niet steeds meer mensen en oorlogen nodig. Mensen gaan dan zelf verantwoordelijkheid nemen voor de wereld. 

Door deze stellingname kwam dit boek aanvankelijk heel fout op mij over. Goed beschouwd is links handelen milieuonsympathiek en zeer rechts en ondemocratisch handelen juist groen. Toch is het in het licht van duurzaamheid goed om eens los van ethisch juist en politiek correct, te denken. En als serieuze wetenschappers erover schrijven,  helpt dat.

 Wat kan de wereld aan? Ecologisch gezien willen we een krimpeconomie. Het hele mondiale systeem is gebaseerd op groei. Met duurzaamheid wordt bedoeld: het onbeschadigd doorgeven van milieufuncties van generatie op generatie. Het nationaal inkomen geeft de waarde van de productie aan. Het DNI, het duurzaam nationaal inkomen geeft aan welk deel van het NI duurzaam is geproduceerd. En onze economie is heel onsympathiek voor het ecosysteem!  Met de Westerse levensstandaard als norm kan de aarde voor 3 miljard mensen zorgen. We stevenen deze eeuw af op 10 miljard mensen. Technische ontwikkeling kan daar niet tegenop. Als alle Chinezen over een paar jaar zo rijk zijn dat ze per week 2 visjes eten, is de zee leeg. Om uitsterven van vis te voorkomen moet de rest van de wereld in elk geval stoppen met het eten van vis. Hadden we al jaren duurzaam vis gevangen, dan was er nu 20% meer kabeljauw te eten geweest. We moeten al minder vlees eten. Wie stopt vrijwillig ook met vis? Wie moet er minder gaan eten?

 We kunnen er uit komen door vrijwillige geboortebeperking of de traditionele weg. Vrijwillige geboortebeperking zet niet veel zoden aan de dijk. Het éénkindsysteem van China helpt maar zelfs dan wordt de wereldbevolking nog te groot. De traditionele weg werkt wel maar is de minst ethische: ziekten, honger, oorlog en genocide doen dan het werk. Allemaal wel voorspelbare reacties van natuur  en mens op te grote drukte overigens.

 Minder Westers-consumerende mensen is de oplossing. Waarom doen we dat niet? Als één van de grote boosdoeners wordt religie aangewezen. Als andere oorzaak worden de waarden vrijheid en autonomie genoemd. We bepalen zelf het aantal kinderen, het aantal heeft geen biologische functie meer (de mensheid sterft niet zo snel meer uit bij het huidige aantal) geen economische en geen religieuze. Puur het zelf kiezen is een groot goed. Korte termijngenot wint altijd van lange termijn denken.

 Hoe dan wel? Gevoel en rationaliteit botsen hier ongelooflijk als je het mij vraagt. Mijn gevoel zegt dat iedereen het goed moet hebben. Niet zozeer in spullen maar in elk geval de basisbehoeften: eten, drinken, een dak boven het hoofd, gezondheidszorg en ontplooiing. Rationeel ontkom je er niet aan te zien dat we op den duur echt de grens hebben bereikt. De wal zal het schip moeten keren. Want we blijven iedereen helpen en welvaart gunnen. Laat dan de natuur die rotklus van selecteren maar maken. We zijn eigenlijk te goed voor deze wereld, of te slecht….

2 gedachten over “Help, we zijn met veel te veel!”

  1. Inderdaad, we gaan de verkeerde kant uit, en we staan er allemaal bij te kijken omdat de “economie van de groei” het voorschrijft. Ik denk dat een dictaat inderdaad onze enige kans is, door een dictator gesteld of niet. Ik zie een aantal opties (niet compleet):

    • Groei moet omgebogen worden naar krimp.
    • Het consumptie paradigma moet van tafel.
    • Productie moet zich beperken tot zaken die zin hebben en producenten moeten geen troep maken alleen om geld te verdienen.
    • Stoppen met energieverspillend voedselproduceren; en dus geen vlees of vis meer eten.
    • Alle private vervoersmiddelen vervangen door hoogtechnologische publieke systemen die dezelfde functionaliteit bieden als je auto nu. Technisch is het mogelijk, alleen de wil is er niet.
    • Samentrekken van leefgemeenschappen die de productie, onderhoud en inwerkingstelling van een overkill aan apparatuur die gemeenschappelijk bruikbaar is overbodig maakt.
    • Er zijn nog meer zeer voor de hand liggende oplossingen….

    Ik ben ervan overtuigd dat als de mens anders leert leven, er plaats is voor veel meer. Zoals we het echter nu doen is op geen enkele manier vol te houden – overigens zelfs niet als er nu geen mensen meer bij komen.

    Meer knuppels de hoenderhokken in, dat is wat ik zeg….. 😉

  2. Ik ben t eens met minder vlees en vis, helemaal als t om bedreigde soorten gaat (bijv. tonijn en andere vis soorten). en tuurlijk moeten we veeeeel minder verspillen,m aar dictatuur ed.? De punten van Carlo doen me denken zoals hoe de Russen vroeger leefden in de 19e eeuw.

    D’r zijn andere oplossingen en misschien is er helemaal geen oplossing nodig:
    De natuur zorgt al duizenden jaren voor zichzelf door middel van evolutie, de mens werd eerst grooter, nu word de mens weer kleiner. Energie is er ook genoeg je moet alleen weten waar je moet kijken en de bloackades van de grote oliemachten moet verdwijnen.

    Ook hebben we technologie, ruimte voedsel bijv. is heel weinig maar toch heeft t alles. Je kunt tegenwoordig als we dat zouden willen leven op infuus.

    Nee ik ben t niet eens met t boek of Carlo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *