Academisch C2C
Cradle to cradle leek me een paar jaar geleden een erg leuk en logisch concept: houd de natuurlijke keten van grondstoffen en de kunstmatige gescheiden, de natuurlijke voor ons eten en de kunstmatige voor de rest. Zorg dat die kunstmatige een gesloten kringloop is die geen negatieve invloed heeft op de natuurlijke. Zoiets, heel kort.
Sinds de hele kleine hype rond het uitkomen van het boek bleef het wat gerommel in de marge. Jammer. Maar het is still going…. waar we dat strong nog maar even niet moeten toevoegen. Maar wie weet.
Een jonge kersverse hoogleraar draagt bij zijn oratie in mei een ecologische toga. Returnity is het materiaal waaruit dit toch van oorsprong zeer klassieke kledingstuk is gemaakt. Traditie schrijft wol en velours voor. Hoewel wol niet buitengewoon belastend is, kan het nog beter. Returnity, een samentrekking van return en eternity, heeft als basis weliswaar aardolie maar kan daarna oneindig hergebruikt worden zonder verlies van grondstof. Geen downcyclen dus maar het echte recyclen.
Dutch Spirit brengt kleding van dit en ander c2c-waardig materiaal op de markt. En zo ook deze toga. De binnenzijde is helemaal costumized: op de voering staan celdelingen afgebeeld, de hoogleraars specialiteit, en de rechten van mens en dier. Mooi toch?
Deze hoogleraar, 37 jaar jong, stelt dat hij, net als zoveel jonge mensen, bezig is met duurzaamheid. Volgens eeuwenoude traditie is de academische toga een symbool van wijsheid. En om die met het oog op de toekomst te laten maken van eeuwig herbruikbaar petflessenmateriaal is inderdaad echte duurzame wijsheid.
Categorieën
- De maatschappij dat zijn wij! (30)
- Kort (42)
- Samen groen (5)
- Samen op de wereld (7)
De maatschappij dat zijn wij!
Samen babbelen
Samen Groen
Geef de aarde door!
Kort
- De diepte in? Tsss...
NRC-next is lekker bezig vandaag. Op de voorkant een grote plaat, zoals het NRC betaamt, van een van onderen naakte dame met de benen zo wijd als alleen op tekening mogelijk is. Een getekende dokter belicht met een zaklamp dat deel dat de meeste dames toch eigenlijk liever niet zomaar voor de voorpagina zouden tonen. Het is rood en huge, met daarboven wat grappig kroeshaar. Het gaat om het grote. En eigenlijk nog niet eens om de buitenkant. Het gaat om de G-spot. Een Bredase arts verdient sinds een poosje geld met het vergroten ervan.
Een voorpagina en twee binnenpagina’s zijn aan het onderwerp gewijd. ‘De diepte in’ heet deze rubriek. Conclusie na het lezen van de vier kolommen tekst: we weten niet zeker of de plek bij elke vrouw bestaat en of het zin heeft die plek te stimuleren en wel dat vergroten puur geldklopperij is. Zou die plek onderdeel van een mannenlijf zijn, dan was alles er al lang over bekend. Gynaecologie loopt nou eenmaal, bij mannelijk gebrek aan belangstelling in vrouwenonderwerpen, achter bij andere mensenlijfwetenschappen. Behalve dus als het gaat om geld verdienen.
Onderhand tureluurs geworden van wetenschappelijke onderzoeken, hij bestaat wel, hij bestaat niet, wel, niet, geef ik het op. Er is een minder valide maar individueel 100% treffende wijze om te onderzoeken of die plek enig effect kan sorteren of niet ;-) Dan zijn we definitief van al het gezeur en geldklopperij af.
- De diepte in? Tsss...
Archief
Samen twitteren?
Samen uitkijken naar stuk over…
* Tijd voor Empathie (Frans de Waal)
* De ondergang van het Westen (Dambisa Moyo)
* Iran...en wat er nog tussendoor komt.





