Politiek 2.0

De democratie zou best wel eens met z’n tijd mee kunnen gaan. Burgers hebben wel vertrouwen in het democratische systeem maar niet meer in partijen en besluiten. Wil de burger 2.0 wil meer inspraak? Nou dat kan. Wat zijn de opties en waarom komt het er niet van?

Door twee auteurs is een boekje samengesteld over het gebruik van sociale media en politiek ‘Veel gekwetter, weinig wol’. De ene, Aalberts, is onderzoeker politieke communicatie en gelooft niet dat nieuwe media werkelijk burgers bij politiek gaan betrekken. De andere, Kreijveld, is aldus de omschrijving futuroloog en toekomstverkenner. Hij gelooft juist wel in de wisdom of the crowd.

De opties

De sociale media als hyves, twitter, facebook en blogs bieden uitgebreide mogelijkheden de democratie een boost te geven. Ten eerste kunnen via deze media burgers beter worden geïnformeerd. Omgekeerd kunnen politici vlotjes de wensen van burgers peilen, bijvoorbeeld door middel van digitale burgerpanels. Daarnaast kunnen mensen elkaar makkelijk bereiken om standpunten uit te wisselen en te mobiliseren voor politieke doelen. Denk aan de Arabische Lente waarbij veel eer gaat naar Facebook. Hoewel er ondertussen vaak genoeg op is gehamerd dat Facebook niet de Arabische Lente heeft veroorzaakt, weten we omgekeerd wel dat het de communicatie flink heeft versneld.

Het resultaat

Politici informeren via de sociale mediakanalen wel over hun werk maar van interactie is weinig sprake. Als reden van het bijhouden van bijvoorbeeld een hyve noemden politici vooral  de mogelijkheid snel contact met de achterban te kunnen hebben. Generen van ideeën van burgers werd niet genoemd. Het contact dat er is, blijft oppervlakkig.

De concrete opbrengst is mager. Veel reacties van burgers blijven onbeantwoord – burgers geven aan ook niet echt antwoord te verwachten – , niet duidelijk is welke burgers bereikt worden en onduidelijk is wat ‘men’ wil. Een goed ontvangen proefballonnetje van een politicus kan al snel de verwachting wekken dat het ook werkelijk reëel beleid wordt. En dat kan niet altijd. Mensen volgen politici vaak om de persoon, inspirerend, dezelfde leeftijd enz.  of om een statement te maken als volger van een bepaald iemand. Niet om een bestuurlijke bijdrage te leveren.

Conclusie

Sociale media worden niet optimaal benut voor politiek. Hyvende en twitterende politici schieten met hagel op een ongedefinieerde doelgroep. Via de traditionele media blijkt zo’n grote groep beter bereikt te worden.  Juist via de sociale media kan men zich richten tot een specifieke doelgroep.

Cocreatie, ontwikkelen van beleid door politici samen met burgers, is binnen handbereik gekomen. Je mag verwachten dat het draagvlak voor nieuw beleid dan een stuk groter is. De politiek kan zich dan beperken tot de hoofdlijnen waarbinnen deze cocreatie van beleid plaats kan vinden. Aangezien burgers en politici nog volledig in hun eigen rollen zitten, valt zo’n verandering niet echt te verwachten en blijft het bij veel gekwetter en weinig wol.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *