Past present future

In het kader van auteursrecht stuitte ik op een leuk  manifest. Gesteld wordt dat het niet meer gaat om bescherming van degene die het werk heeft gemaakt maar om wie de rechten heeft. En dat kan niet de bedoeling zijn. Dit staat creatieve vrijheid en ontwikkeling in de weg.

Het manifest in filmvorm heeft vier uitgangspunten.

  • Culture always builds on the past
  • The past always tries to control the future
  • Our future is becoming less free
  • To build free societies you must limit the control of the past

In de film zien we dat iemand nieuwe nummers maakt door hele kleine muziekfragmenten, fracties van seconden, te herschikken tot een nieuw nummer. Zouden alle rechten afgekocht moeten worden hiervoor dan zou dat per nummer op een kostprijs van 262.500 dollar uitkomen. De hele CD kost aan rechten 4.200.000 dollar. De meeste auteursrechthebbenden in dit geval zijn niet de makers maar de platenmaatschappijen. En die beperken zo stevig als mogelijk elke gebruik. Is dat vrijheid?

Aangezien cultuur altijd een ontwikkeling is en dus per definitie voortborduurt op het verleden, is het juist het publieke domein dat beschermd moet worden. Niet de entertainmentindustrie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *