Diep zinken

Fokke en SukkeNRC next, pagina 3, een klein berichtje over duizend doden op de Filipijnen ‘begin deze maand’. Het is mij ontgaan. Slordig, maar dat kan. Het is mijn collega’s ook ontgaan. Wat ons allen niet is ontgaan – godbetert – is dat er een bultrug op Texel ligt.

Bultrug?

Inmiddels heeft het ding gezelschap van een dode potvis. Men heeft geprobeerd hem te redden maar het net waarmee dit werd gepoogd lijkt gekwalificeerd voor het vangen van haringen, bultruggen zijn een maat te groot. Johannes moest uit ‘zijn lijden te verlost’ worden. Ik dacht zelf dat een handgranaat erin de klus zou klaren maar euthanasie ligt gevoelig, ook hier. Een spuitje dus, tevergeefs.

Afijn, we kennen het eind: heel veel partijen die over elkaar heen buitelen. Een perscentrum op Texel, de burgemeester met regelmaat op het nieuws, Ecomare, het leger, de dierenreddersclub, de dierenarts, Marianne Thieme op woeste baren en Lenie en ’t Hart aan wal.

Ik heb twee kranten gezien en heel wat berichten gehoord en gezien. Niet één vertelde het hele verhaal. Niet één belichtte verschillende kanten. Allemaal losse flarden, details. Puzzelstukken waarmee je als toeschouwer zelf je puzzel mag maken. Een puzzel die altijd compleet is bovendien. Met de paar stukken die je hebt, maak je gewoon je eigen verhaal. Hoort dat zo? Zij we echt zo ver afgezakt?

Ik heb een boek. Het boek als het om journalistiek gaat. Dat rept onder meer over nieuwscriteria. Daar gaan we. Conflict. Yes! De één wil hem dood, de ander levend. Zo’n kolos hulpbehoevend op ons strand schreeuwt helemaal om partij te kiezen. Actualiteit: mwah, nou ja, als je elke scheet die iemand richting Texel laat direct de ether inslingert, blijf je actueel. Belang voor de lezer: ehhh, tja, nee dus. Afstand: het is binnen de landsgrenzen en ehm, het doet al gauw zielig aan. Bekendheid: als we hem een naam geven wel ja. Hij is gehypet. Afwijking: er strandt wel eens vaker wat, maar deze leefde nog. Omvang: nee, het is er maar één. Amusement: nee. Gevolgen: geen. Maatregelen: niet voor de gewone burger. Conclusie: het beest heeft niet heel veel nieuwswaarde.

Waarom irriteer ik mij mateloos aan de berichtgeving? Omdat die hele bultrug een kapstok is voor sensatie! Heel veel berichtgeving gaat ALLEEN nog maar om conflicten en sensatie en als je keurig alle partijen aan het woord laat, heb je geen conflict. Mensen willen ergens schande van spreken, kwaad over worden, zich wij voelen en samen een stille tocht. Om een bultrug als het moet.

Geld en sensatie

Johannes? O ja, die is dood. De komende dagen wordt hij ontmanteld. Door een museum. En daar zouden we wakker van moeten liggen. Er was een goed voorstel om hem te laten liggen waar hij hoort: daar waar hij aangespoeld is. Als voer voor meeuwen en later voor allerlei andere dieren die honger hebben. Hij ligt niemand in de weg. We hadden kunnen zien hoe het zulke grote massa’s voer vergaat. Webcam erbij en internet doet de rest. Zonder interventie, zonder toegangskaartjes. Helaas, we laten het lopen. Alles moet geld opleveren: wat kosteloos aanspoelt en het hele circus eromheen. Het ging helemaal niet over dat beest. Net zo min als het gaat om die duizend mensen op de Filipijnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *