Retour

Niet in materieel opzicht maar moreel hebben we de terugreis aanvaard. Ooit werd hier en in andere landen veel in het werk gesteld van onderwijs een recht te maken, de mensheid wordt nu steeds dommer.

Ooit hebben we een fatsoenlijk systeem voor berechting van verdachten opgezet, tegenwoordig worden verdachten door de media schuldig verklaard en roept het publiek vervolgens om een straf. Als er ook maar schijn van te lage straf zou zijn of vrijspraak, wordt de minister aangesproken en gesommeerd in te grijpen. Zo ging dat vroeger ook: openbare terechtstellingen zoals ik dat onlangs zag in Veenhuizen. Dat we weer die kant op gaan viel me op met de rechtszaak tegen de verkrachters in India. Hoe misselijkmakend de zaak ook is, mijn broek zakt af als ik lees: “Lawyers at the court in New Delhi told AFP that they would not defend the suspects, meaning that the government would have to appoint advocates for what will be a fast-tracked trial. We have decided that no lawyer will stand up to defend the rape accused, as it would be immoral to defend the case,” Sanjay Kumar, a lawyer and member of the Saket District Bar Council, told AFP.

Ooit hebben we hier de rechten tussen mannen en vrouwen gelijk getrokken, ondertussen kunnen we concluderen dat we het hoogtepunt achter ons hebben zonder dat we die gelijkheid ooit collectief hebben omarmd. “In the developing world, women are in special jeopardy. Their embrace of autonomy and mobility risks putting them in conflict with a law-enforcement establishment and media that still view women through a pre-feminist lens: “good girls” who stay at home should not be raped, while “bad girls” who stake a claim to public space are fair game”, aldus Naomi Wolf naar aanleiding van India. En dat gaat over ons.

We komen niet verder vooruit. We staan stil in het gunstigste geval.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *