Uitbuiktijd

wie heeft mijn kaas gepiktEen miniboekje dat je in een groot half uur leest. Wie heeft mijn kaas gepikt kreeg ik op het werk. En dat zegt wat. Dat betekent verandering. Het onderwijs staat erom bekend. Een titel als Voorlopig is je kaas veilig, je kunt er maximaal van genieten zou schokkender zijn.

Kaas dus

Twee muisjes en twee minimensjes genieten elke dag van een stuk kaas. Ze moeten er voor de deur uit maar weten het te vinden en er is genoeg. Tot op die ene dag. Inderdaad, kaas op, honger dreigt, wat nu? De muisjes, Snel en Snuffel gaan direct op zoek naar een nieuwe bron van kaas. Snuffel snuffelt, onderzoekt en gaat op pad, Snel constateert afwezigheid van kaas en rent als een muis zonder kop tot hij nieuwe tegenkomt.

De minimensjes treffen ditzelfde euvel: Peins wordt bang, boos en wil onderzoek en rechtvaardigheid. Hij eist in feite ‘zijn’ kaas terug en blijft daarin hangen. Pieker voelt hierin mee maar trekt na dagen –  inmiddels met knorrende maag – de stoute schoenen aan en gaat overwogen en met redelijk goede moed op zoek naar een nieuwe voorraad. Hij vindt hem, treft daar ook de muisjes met hele dikke buiken en heeft lol. De nieuwe kaas blijkt nog lekkerder ook. Tot zover het hele verhaal. (Voor kinderen wordt een iets vereenvoudigde vertelling aangeraden maar dat moet dan wel voor hele jonge kinderen zijn.)

Genieten!

Afijn: het doel is duidelijk. Veranderingen horen erbij en we moeten ze positief benaderen. Nu kan dat op verschillende manieren. De muizenaanpak was zonder meer effectief. Constateer, accepteer en zoek een nieuw doel. De minimensenmethode van Pieker was ook effectief uiteindelijk. Peins wordt weggezet als onverstandig star. Ik ben geen Peins, meer Snuffel of Pieker, maar ik vind het helemaal niet verkeerd er werk van te maken dat het pikken van kaas niet klakkeloos wordt geaccepteerd. Dit boekje gaat alleen over het halen van rendement; welzijn wordt zeer beperkt omdat iedereen continu op zijn hoede moet zijn voor aardige collega’s, organisaties of de boze buitenwereld die aan stoelpoten zagen. En dat is geen aangenaam uitgangspunt.

Oud zal de onderwijskaas nooit worden, lekkerder is misschien altijd te vinden. Maar als je goede kaas hebt gevonden en de aanvoer is veiliggesteld, moet je daar ook in alle rust van kunnen genieten om daarna een poos heerlijk zorgeloos uit te buiken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *