I-day

spinEr waren tijden waarin ik linea recta van de WC stormde, de staat waarin ging volledig aan mij voorbij, zodra ik merkte dat ik die ruimte deelde met een spin. Zonder twijfel doen meer mensen dat.

Die gesprekken die je dan met jezelf voert: wat doet zo’n spin nou helemaal, mooi toch dat hij van kleins af aan zo groot is geworden. Het helpt niet. Natuurlijk wil ik mijn kinderen zo’n irrationele angst niet meegeven. Ja kind, die worm is schattig maar hij slaapt echt liever buiten.

Iets minder irrationeel is mijn angst om laptops op het werk om te ruilen voor nieuwe. De nieuwe kan vast meer en sneller maar voordat ik alles weer ingesteld heb op de vertrouwde manier zijn we wel wat uren verder. Na melding dat ik hem kan omwisselen wacht ik nog wat weken tot ik alle moed heb verzameld en de sterren gunstig staan. Dat geldt ook voor nieuwe versies van windows, office enzovoort. Pas als er voldoende ervaring om mij heen is, de early adopters er goed in zitten en in hun overweldigende enthousiasme bereid zijn mij ook deze nieuwe wereld in te slepen, ga ik over.

Hij bijt

Over die spinnen raak ik langzaam heen. Het is onzin en wat zelfhulp doet een hoop. Zo vroeg mijn echtgenoot laatst of ik een spin die in de heg hing, durfde aan te raken. En je voelt dan: now or never. Hij deed het voor, de spin liep weg. Saved by the bell. En iets teleurgesteld. De herkansing kwam snel. Een spin in een boom. En, durf je het nu, vroeg hij uitdagend. Zo’n vraag! Hij weet hoe het werkt. Ik kan het, deze is echt de liefste spin in de tuin, dat kruis op zijn rug betekent vast niet dat hij dodelijk is. Ik kijk de spin aan, steek mijn vinger langzaam maar zeker uit en mijn vent grijpt me beet: pas op! Hij bijt! Ik verwacht dat de blauwe plekken bij hem nu na twee weken wel verdwenen zijn. Na die ontlading heb ik de spin overigens gewoon een paar keer aangeraakt en heb alles prima overleefd. De spin ook.

i-moment

Nu sta ik voor een i-padomruil. Het kan al een week. Daar gaan we weer. Sinds gisteren weet ik hoe ik mijn apps en instellingen kan bewaren voor de nieuwe en heb dat gisterenavond ook gerealiseerd. Verschillende mensen om mij heen zijn al flink aan het spelen met hun nieuwe speeltje. Ik kijk er naar uit. Vannacht stonden die sterren goed, ik wil, ik ga! Met de, ineens oude, ipad naar de administratie om de papieren in orde te maken, met kopie naar frontoffice. Bij de balie probeer ik nog wat dingen uit te loggen. En hoor daar dat het te druk is vandaag. Het moment supreme valt in het water.

Afijn, morgenochtend om half 10. Mijn I-moment. De rest van die dag ga ik er mee spelen. En spinnen aaien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *