Hun beurt

Vrijdagavond, halloween. Ze zijn de deur uit. Alle kinderen. Die van 5 viert het met vriendinnen alwaar de avond begint met kleden, schminken en een gezamenlijk diner van oogballetjes, heksensnot begeleid met een goed glas bloed. Daarna langs de, steeds vaker versierde, deuren. De kleuters hebben dat zo geregeld. Die van 9 heeft hier een vriendin uitgenodigd voor een maaltijd iets minder bloederig maar verder het zelfde traject. Die van 12 wordt door haar vader met een vriendin naar een halloweenfeest op school gebracht. Die mag voor middernacht opgehaald worden.

Onder mijn ogen werkt een nieuwe generatie aan een eigen traditie. Jaarlijks loop ik achter de feiten aan. De kinderen snappen het, ik mis de mogelijkheid terug te grijpen naar vroeger. Terwijl onze generatie zwarte piet naar het geschiedenisboek begeleidt – en daarmee een van fenomenen die ons eventueel aan een slavenverleden herinneren – zijn zij een stap verder.

Geschiedenis is iets van vroeger. De link is er niet. De link met zwarte piet en slaven was er net zo min als de link met sinterklaas en katholieke bisschoppen. Waarmee halloween linkt doet helemaal niet terzake. Zij leven nu en willen het nu leuk hebben met elkaar. En waarom niet? Er is een wereld voor ze opgetuigd waarmee ze aan de slag kunnen. En dat doen ze.

Mooi om te zien dat voor onze ogen de ene traditie afloopt en een nieuwe komt. Wie weet laten ze in de toekomst nog wel meer traditionele feesten vervallen. We maken mee hoe zij het stokje van ons overnemen. Exit sint en piet, welkom halloween!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *