Prinsjesdag 2015

Het is toch een rare zaak aan het worden dat Prinsjesdag. In het kader van de noodzakelijke traditie accepteer ik dat het vervoer buitengewoon omslachtig en ouderwets is; na het paleis blijkt trouwens ook de gouden koets behoorlijk uitgewoond te zijn. En los van het feit dat er staatsrechtelijk helemaal geen rol is voor een prins, slik ik ook die naam nog wel in het kader van de nostalgie.

Wat het feitelijk wel is, is een vergadering. Een in de grondwet vastgelegde zelfs, van de verenigde Kamers. Het gaat om het landsbelang. En hoe gaat dat dan? De stukken worden angstvallig geheim gehouden. De informatie die de deelnemer krijgt ter voorbereiding is plaats, tijdstip en kledingvoorschrift. De enige die de stukken wel heeft, vertrekt van huis op het moment dat de vergadering wordt geopend. Dat is procedureel zo afgesproken. Eenmaal gearriveerd op de vergadering, worden de plannen voorgelezen met hier en daar een kostenplaatje. De indiener van alle plannen keert direct na zijn spreektijd huiswaarts en neemt aan verdere beraadslaging niet meer deel. De hele begroting wordt twee uur later aangeboden aan de Tweede Kamer.

Bij een beetje vereniging dienen stukken en uitnodiging twee weken tevoren te zijn verstuurd, zo niet bij deze vergadering. Deelnemers hebben een kleine twintig uur ter voorbereiding, om dan hun eigen visie en alternatieven te presenteren. Gelukkig hebben we de pers nog.

Prinsjesdagkleding van Marianne Thieme: Haar hoed symboliseert de donkere wolk die ons boven het hoofd hangt dankzij het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de VS. De outfit wordt gecompleteerd door een clutch waarop de Europese en Amerikaanse vlaggen in elkaar overvloeien via een grijs gebied.

Wilders lijkt dat anders te gaan doen. Die is van zins deze gedetailleerde exercitie te verplaatsen naar een later tijdstip en nu in gesprek te gaan over een onderwerp dat hem werkelijk na aan het hart ligt. Helaas pikt hij dan net een onderwerp waar heel beschaafd Nederland het al over eens is maar het principe is niet verkeerd, een debat over richting, over visie. Over omgaan met zwakkeren, hulpzoekenden, het klimaat, een handelsverdragen met de EU, dikke ik. Zo’n debat tussen uitvoerders en wetgevers dat eens verder kijkt. Kennelijk is die behoefte er.

Iemand suggereerde eerder deze week de stukken gewoon tevoren te verspreiden en te publiceren en de koning op Prinsjesdag een visionair stuk uit te laten spreken. Een toespraak waarin hij de stippen aan de horizon zet. Aangeeft waar we nu staan en waarom we naar die stippen willen. Uitspreekt wat ons bindt. Op eigen titel zeg ik dan, hij is de bindende en stabiele factor, hij is het geweten van de regering. Daaropvolgend het debat over visie. Dan kan de vergadering over de begroting en de details van uitvoering normaal voorbereid verlopen op een later tijdstip.

Net als het paleis en de gouden koets moet Prinsjesdag ook maar eens flink in revisie. De regering zijn beleidsplan en begroting, de koning zijn visionaire, bindende stuk. Dat kan, maar dat moet de koning wel uit de regering. Oeps, zei ik dat?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *