Koe 1004

koe

Ze leeft nog hooguit twee weken, koe 1004 van boerderij Lindenhoff in Baambrugge. Binnen vier weken liggen er stukken van haar in onze vriezer.

We eten al jarenlang slechts een paar keer per week vlees, biologisch, en soms zelfs een week uitsluitend planten. Hoewel ik in de winter meer behoefte aan vlees lijk te hebben dan in de zomer. Bio-koeien hebben een goed leven gehad, zijn gezond gevoerd, voorzien mij niet ongevraagd van antibiotica en door de hogere prijs blijft de consumptie ook gewoon beperkt tot wat redelijkerwijs goed is voor een mens. En het smaakt naar vlees. Echt vlees.

Nu groeien die stukken niet in het koelvak. Dat komt wel, maar achter mijn stukken gaat nog een echt beest schuil. Op de geitenboerderij in Zoetermeer halen we wel eens vlees. Eerst wandelen we met de kinderen langs de kleinste biggetjes (ja er zitten ook varkens), en daarna langs de hokken waarin ze op grootte zijn gesorteerd. Ze schuiven steeds een hok op en na een hok of 4 is hun eindbestemming de vriezer in het winkeltje. De kinderen weten niet beter, het is even hard maar zo ligt de relatie tussen ons en de varkentjes.

En nu dan koe 1004. Blijft op de geitenboerderij het traject tussen hok 4 en het winkeltje buiten beeld, bij koopeenkoe is dat te volgen. Ik zie dat de 1004, een Montbeliarde die gehouden wordt voor melk en vlees, al voor de helft verkocht is. Als ze helemaal verkocht is, gaat ze naar de slacht. Door mijn order heb ik dat moment voor haar dichterbij gebracht. En dat voelt toch gek. Door arbeidsdeling en maximalisatie van de productie – winst – zijn we mijlenver af komen te staan van een van onze primaire levensbehoeftes: eten. Op een beetje boerderij, en in de meeste landen, wordt op z’n tijd een beest geslacht en elk stukje wordt gebruikt. Wij zien inmiddels eetbare dieren alleen nog maar als een recht op hun goedkope vlees. Voor het echte dier is er de geitenboerderij, voor het eten heb je productiestallen.

Met de bestelling zet ik een punt achter het leven van koe 1004. Ze heeft jarenlang een heerlijk leven gehad, grote stal, lekker buiten geweest, goed eten. En straks op ons bord. En dan genieten wij ervan. Met waardering en respect. Zo is de relatie tussen ons en de koeien.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *