Auteurswet en sociale media: een slechte combinatie.

De huidige auteurswet stamt uit 1912. Het medialandschap was toen bepaald anders. Wet en praktijk staan ondertussen zover uit elkaar dat een groot deel van de toepassing grijs gebied is geworden en er meer werking uitgaat van jurisprudentie dan van de wet zelf.

In de vorige eeuw werd veel gefantaseerd over De Toekomst maar in 1912 hadden computers in die fantasieën nog geen voet aan de grond gekregen. Juist die maken de zaak anders.
De auteurswet is gericht op bescherming van gedrukte media. Een auteur steekt veel tijd in het schrijven van boeken of wetenschappelijke stukken en wil daar dan ook voldoende aan terugverdienen. Logisch dat een wet dat werk beschermt. Vermenigvuldigen was immers duur en alleen mogelijk door een selecte groep in bezit van de technische middelen.
Hoe anders is de bedoeling van de nieuwe media. “Auteurswet en sociale media: een slechte combinatie.” verder lezen

Eerste Kamer verkiezing

Als  ik het voor het zeggen zou hebben dan zou ik het bestuur van dit land wat aanpassen. Hiervoor heb ik twee redenen. Het getrapte systeem waarin de provincie de Eerste Kamer kiest, is in feite een omslachtige verkiezing voor die Eerste Kamer. Provinciale onderwerpen doen er in het debat nauwelijks toe. Daarnaast richt beleid van de Tweede Kamer zich nu vaak op de gunst van de kiezer. Dat gebeurt nu weer bij verkiezingen voor de Eerste Kamer, pardon, provincie. Geen landsbelang maar partijbelang.

De oplossingen: bestuur op provincieniveau zou mogen verdwijnen en zou gewoon onder ’s rijksoverheid komen. Voor de Eerste Kamer zouden we direct individuen kiezen. Daarmee verdwijnt het partijbelang uit het beleid. Verder zou ik ooit willen onderzoeken of het mogelijk is alleen mensen stemrecht te geven die enigszins de gevolgen van hun keuze kunnen overzien. Maar dat is een lastige. Per slot van rekening wil iedereen invloed. Wie wel en wie niet is dan moeilijk te zeggen. Laten we aannemen dat stemrecht voor iedereen vooralsnog de optimale situatie is.

Formeel hebben volksvertegenwoordigers het recht besluiten te nemen zonder last of ruggespraak. “Eerste Kamer verkiezing” verder lezen

De vrije wil bestaat niet.

Kies bewust is een contradictio in terminis. Dit was ooit mijn eerste tweet. Inmiddels is hersenonderzoek helemaal hip, zo ook deze statement. Of je nou wil of niet, je onbewuste bepaalt meer dan je bewuste brein. Hoe zit dat?

Kijk eens naar het volgende filmpje, het laat haarscherp zien hoe twee mensen in de veronderstelling verkeren zelf iets origineels bedacht te hebben. http://www.youtube.com/watch?v=ZyQjr1YL0zg.

Het fenomeen heet subliminal projection en werkt het beste als een zeer kort beeld gemaskeerd wordt tussen twee lange beelden, bijvoorbeeld tijdens een film of in een afbeelding. Het korte beeld bereikt wel het brein maar wordt niet ‘uitgelegd’ door de linker hersenhelft. We zijn ons er dus niet van bewust. Van alle prikkels die we opvangen, wordt maar een klein deel bewust. Dat is gunstig: het doel is het efficiënt omzetten van sensorische input naar een snelle respons. Als een fles rode wijn op een wit kleed dreigt te vallen, is het belangrijk eerst de fles op te vangen. Daarna gaan we bedenken wat er gebeurde en hoe erg het had kunnen uitpakken. Uiteraard gevolgd door uitvoerige dankbetuiging door de eigenaar van het kleed. Eigenlijk was alleen ons brein goed bezig, ‘we’ stonden erbij en keken er achteraf op terug.

Alle prikkels, gemaskeerd of bewust, hebben invloed op “De vrije wil bestaat niet.” verder lezen