Sociale Media

Mubarak komt in het hiernamaals Nasser en Sadat tegen. ‘Vergiftigd? Vermoord?’  vragen ze. Mubarak: ‘Nee, Facebook.’ De invloed van sociale media is groot. In Noord Afrika op dit moment het middel dat coördinatie van acties en communicatie naar buiten mogelijk maakt. Daar waar de pers er niet bij kan of te laat aankomt, komen de berichten via twitter en facebook direct van de demonstranten. Ook wordt geproduceerd via deze weg. Denk aan wikipedia en Linux.

Waar gaat het heen, waarom steken mensen hier zo veel moeite in, wat levert het op, waarom ontwikkelt zich dit nu en werkt het?

Onlangs kreeg ik een artikel onder ogen over generatie C en hoe de markt daar op in zou spelen. “Sociale Media” verder lezen

Auteurswet en sociale media: een slechte combinatie.

De huidige auteurswet stamt uit 1912. Het medialandschap was toen bepaald anders. Wet en praktijk staan ondertussen zover uit elkaar dat een groot deel van de toepassing grijs gebied is geworden en er meer werking uitgaat van jurisprudentie dan van de wet zelf.

In de vorige eeuw werd veel gefantaseerd over De Toekomst maar in 1912 hadden computers in die fantasieën nog geen voet aan de grond gekregen. Juist die maken de zaak anders.
De auteurswet is gericht op bescherming van gedrukte media. Een auteur steekt veel tijd in het schrijven van boeken of wetenschappelijke stukken en wil daar dan ook voldoende aan terugverdienen. Logisch dat een wet dat werk beschermt. Vermenigvuldigen was immers duur en alleen mogelijk door een selecte groep in bezit van de technische middelen.
Hoe anders is de bedoeling van de nieuwe media. “Auteurswet en sociale media: een slechte combinatie.” verder lezen

Eerste Kamer verkiezing

Als  ik het voor het zeggen zou hebben dan zou ik het bestuur van dit land wat aanpassen. Hiervoor heb ik twee redenen. Het getrapte systeem waarin de provincie de Eerste Kamer kiest, is in feite een omslachtige verkiezing voor die Eerste Kamer. Provinciale onderwerpen doen er in het debat nauwelijks toe. Daarnaast richt beleid van de Tweede Kamer zich nu vaak op de gunst van de kiezer. Dat gebeurt nu weer bij verkiezingen voor de Eerste Kamer, pardon, provincie. Geen landsbelang maar partijbelang.

De oplossingen: bestuur op provincieniveau zou mogen verdwijnen en zou gewoon onder ’s rijksoverheid komen. Voor de Eerste Kamer zouden we direct individuen kiezen. Daarmee verdwijnt het partijbelang uit het beleid. Verder zou ik ooit willen onderzoeken of het mogelijk is alleen mensen stemrecht te geven die enigszins de gevolgen van hun keuze kunnen overzien. Maar dat is een lastige. Per slot van rekening wil iedereen invloed. Wie wel en wie niet is dan moeilijk te zeggen. Laten we aannemen dat stemrecht voor iedereen vooralsnog de optimale situatie is.

Formeel hebben volksvertegenwoordigers het recht besluiten te nemen zonder last of ruggespraak. “Eerste Kamer verkiezing” verder lezen

De vrije wil bestaat niet.

Kies bewust is een contradictio in terminis. Dit was ooit mijn eerste tweet. Inmiddels is hersenonderzoek helemaal hip, zo ook deze statement. Of je nou wil of niet, je onbewuste bepaalt meer dan je bewuste brein. Hoe zit dat?

Kijk eens naar het volgende filmpje, het laat haarscherp zien hoe twee mensen in de veronderstelling verkeren zelf iets origineels bedacht te hebben. http://www.youtube.com/watch?v=ZyQjr1YL0zg.

Het fenomeen heet subliminal projection en werkt het beste als een zeer kort beeld gemaskeerd wordt tussen twee lange beelden, bijvoorbeeld tijdens een film of in een afbeelding. Het korte beeld bereikt wel het brein maar wordt niet ‘uitgelegd’ door de linker hersenhelft. We zijn ons er dus niet van bewust. Van alle prikkels die we opvangen, wordt maar een klein deel bewust. Dat is gunstig: het doel is het efficiënt omzetten van sensorische input naar een snelle respons. Als een fles rode wijn op een wit kleed dreigt te vallen, is het belangrijk eerst de fles op te vangen. Daarna gaan we bedenken wat er gebeurde en hoe erg het had kunnen uitpakken. Uiteraard gevolgd door uitvoerige dankbetuiging door de eigenaar van het kleed. Eigenlijk was alleen ons brein goed bezig, ‘we’ stonden erbij en keken er achteraf op terug.

Alle prikkels, gemaskeerd of bewust, hebben invloed op “De vrije wil bestaat niet.” verder lezen

Duurzame economie = evenwicht markt en staat

Bijna elke consument keurt dierenleed af, maar het grootste aandeel ligt in de bio-industrie. Bij grote rampen worden op een avond miljoenen verzameld om slachtoffers een kans op herstel te bieden, maar we profiteren wel als het om de extreem lage lonen gaat. Kennelijk willen we een duurzame wereld maar lukt het de consument niet dat te realiseren. Nu groeit de markt voor biologische en fair tradeproducten gestaag maar staat nog steeds in geen verhouding tot wat we kennelijk willen. Waarom niet?

De (kritische) consument  wil consumeren -  meer dan strikt noodzakelijk- , is zuinig en vindt consumeren goed. Het stimuleert de economie, dat  zorgt weer voor werkgelegenheid waardoor nog meer mensen meer kunnen consumeren. Behoud van welvaart.

Het is best ingewikkeld om kritisch consument te zijn. Aanbieders van mobiele telefoons brengen het ene model na het andere op de markt om het winstpeil hoog te houden. Fijn dat de mobiel wordt geproduceerd in China. Daar zijn de lonen laag, wordt bij ziekte niet doorbetaald, sterker nog, eenmaal hersteld moet de productiemedewerker in zijn eigen tijd, tussen de giftige dampen, het achterstallige werk inhalen. De Chinees kan het zich niet veroorloven dit werk niet te doen en wij hebben tenminste voor weinig een nieuw apparaat. Dit voortraject van onze nieuwe aanwinst staat niet beschreven in de handleiding. Zelfs bij buitengewoon veel belangstelling is het ondoenlijk te achterhalen wat waar en onder welke omstandigheden gemaakt is. Voor de productie van een laptop bijvoorbeeld leveren gemiddeld 58 producenten onderdelen aan!

De kritische consument is niet vrij. “Duurzame economie = evenwicht markt en staat” verder lezen