Eerste Kamer verkiezing

Als  ik het voor het zeggen zou hebben dan zou ik het bestuur van dit land wat aanpassen. Hiervoor heb ik twee redenen. Het getrapte systeem waarin de provincie de Eerste Kamer kiest, is in feite een omslachtige verkiezing voor die Eerste Kamer. Provinciale onderwerpen doen er in het debat nauwelijks toe. Daarnaast richt beleid van de Tweede Kamer zich nu vaak op de gunst van de kiezer. Dat gebeurt nu weer bij verkiezingen voor de Eerste Kamer, pardon, provincie. Geen landsbelang maar partijbelang.

De oplossingen: bestuur op provincieniveau zou mogen verdwijnen en zou gewoon onder ’s rijksoverheid komen. Voor de Eerste Kamer zouden we direct individuen kiezen. Daarmee verdwijnt het partijbelang uit het beleid. Verder zou ik ooit willen onderzoeken of het mogelijk is alleen mensen stemrecht te geven die enigszins de gevolgen van hun keuze kunnen overzien. Maar dat is een lastige. Per slot van rekening wil iedereen invloed. Wie wel en wie niet is dan moeilijk te zeggen. Laten we aannemen dat stemrecht voor iedereen vooralsnog de optimale situatie is.

Formeel hebben volksvertegenwoordigers het recht besluiten te nemen zonder last of ruggespraak. “Eerste Kamer verkiezing” verder lezen

De vrije wil bestaat niet.

Kies bewust is een contradictio in terminis. Dit was ooit mijn eerste tweet. Inmiddels is hersenonderzoek helemaal hip, zo ook deze statement. Of je nou wil of niet, je onbewuste bepaalt meer dan je bewuste brein. Hoe zit dat?

Kijk eens naar het volgende filmpje, het laat haarscherp zien hoe twee mensen in de veronderstelling verkeren zelf iets origineels bedacht te hebben. http://www.youtube.com/watch?v=ZyQjr1YL0zg.

Het fenomeen heet subliminal projection en werkt het beste als een zeer kort beeld gemaskeerd wordt tussen twee lange beelden, bijvoorbeeld tijdens een film of in een afbeelding. Het korte beeld bereikt wel het brein maar wordt niet ‘uitgelegd’ door de linker hersenhelft. We zijn ons er dus niet van bewust. Van alle prikkels die we opvangen, wordt maar een klein deel bewust. Dat is gunstig: het doel is het efficiënt omzetten van sensorische input naar een snelle respons. Als een fles rode wijn op een wit kleed dreigt te vallen, is het belangrijk eerst de fles op te vangen. Daarna gaan we bedenken wat er gebeurde en hoe erg het had kunnen uitpakken. Uiteraard gevolgd door uitvoerige dankbetuiging door de eigenaar van het kleed. Eigenlijk was alleen ons brein goed bezig, ‘we’ stonden erbij en keken er achteraf op terug.

Alle prikkels, gemaskeerd of bewust, hebben invloed op “De vrije wil bestaat niet.” verder lezen

Duurzame economie = evenwicht markt en staat

Bijna elke consument keurt dierenleed af, maar het grootste aandeel ligt in de bio-industrie. Bij grote rampen worden op een avond miljoenen verzameld om slachtoffers een kans op herstel te bieden, maar we profiteren wel als het om de extreem lage lonen gaat. Kennelijk willen we een duurzame wereld maar lukt het de consument niet dat te realiseren. Nu groeit de markt voor biologische en fair tradeproducten gestaag maar staat nog steeds in geen verhouding tot wat we kennelijk willen. Waarom niet?

De (kritische) consument  wil consumeren -  meer dan strikt noodzakelijk- , is zuinig en vindt consumeren goed. Het stimuleert de economie, dat  zorgt weer voor werkgelegenheid waardoor nog meer mensen meer kunnen consumeren. Behoud van welvaart.

Het is best ingewikkeld om kritisch consument te zijn. Aanbieders van mobiele telefoons brengen het ene model na het andere op de markt om het winstpeil hoog te houden. Fijn dat de mobiel wordt geproduceerd in China. Daar zijn de lonen laag, wordt bij ziekte niet doorbetaald, sterker nog, eenmaal hersteld moet de productiemedewerker in zijn eigen tijd, tussen de giftige dampen, het achterstallige werk inhalen. De Chinees kan het zich niet veroorloven dit werk niet te doen en wij hebben tenminste voor weinig een nieuw apparaat. Dit voortraject van onze nieuwe aanwinst staat niet beschreven in de handleiding. Zelfs bij buitengewoon veel belangstelling is het ondoenlijk te achterhalen wat waar en onder welke omstandigheden gemaakt is. Voor de productie van een laptop bijvoorbeeld leveren gemiddeld 58 producenten onderdelen aan!

De kritische consument is niet vrij. “Duurzame economie = evenwicht markt en staat” verder lezen

Wie god niet kent…..

“Hoe komen we bij God, alstublieft?”  vroeg biggetje aan een rabbijn. “Alleen Joden mogen hier naar binnen”, was het antwoord. “Mijn moeder is een zeug,” antwoordde het biggetje. Hij kwam er niet in, zeker niet als varkentje. Biggetje en egeltje waren op zoek naar god. Op hun huis was een affiche geplakt met de tekst ‘wie god niet kent, mist iets’. Het zekere voor het onzekere nemend bezochten ze een synagoge, een katholieke kerk en een moskee. De ervaringen waren buitengewoon onaangenaam: de synagoge mochten ze niet in, in de kerk werden koekjes gepresenteerd als het lichaam van een mens die ooit geofferd was voor de zonden -  biggetje en egel leefden erg netjes, wat hun betreft was zo’n groot offer niet nodig geweest – en in de moskee moesten ze zich vijf keer per dag wassen. Vooral biggetje vond dat niets. Wat opviel is dat het stellen van kritische vragen niet werd gewaardeerd. “God is niet aardig en kan zelfs heel boos worden als zijn regels niet worden nageleefd, denk eens aan de zondvloed,” aldus de rabbijn. Ook de moefti wordt razend als ze vragen of het misschien zou kunnen dat Mohammed geen profeet is en iedereen voor de gek houdt.

Jammer dat kritisch zijn hierin niet mogelijk is bij een religieuze opvoeding. Kinderen zijn heel goed in staat informatie in te winnen, religieus of op feiten gebaseerd, dit af te wegen en tot een eigen conclusie te komen. Christelijk Nederland lijkt dit vertrouwen in de kinderen niet te hebben. “Wie god niet kent…..” verder lezen