Wie god niet kent…..

“Hoe komen we bij God, alstublieft?”  vroeg biggetje aan een rabbijn. “Alleen Joden mogen hier naar binnen”, was het antwoord. “Mijn moeder is een zeug,” antwoordde het biggetje. Hij kwam er niet in, zeker niet als varkentje. Biggetje en egeltje waren op zoek naar god. Op hun huis was een affiche geplakt met de tekst ‘wie god niet kent, mist iets’. Het zekere voor het onzekere nemend bezochten ze een synagoge, een katholieke kerk en een moskee. De ervaringen waren buitengewoon onaangenaam: de synagoge mochten ze niet in, in de kerk werden koekjes gepresenteerd als het lichaam van een mens die ooit geofferd was voor de zonden -  biggetje en egel leefden erg netjes, wat hun betreft was zo’n groot offer niet nodig geweest – en in de moskee moesten ze zich vijf keer per dag wassen. Vooral biggetje vond dat niets. Wat opviel is dat het stellen van kritische vragen niet werd gewaardeerd. “God is niet aardig en kan zelfs heel boos worden als zijn regels niet worden nageleefd, denk eens aan de zondvloed,” aldus de rabbijn. Ook de moefti wordt razend als ze vragen of het misschien zou kunnen dat Mohammed geen profeet is en iedereen voor de gek houdt.

Jammer dat kritisch zijn hierin niet mogelijk is bij een religieuze opvoeding. Kinderen zijn heel goed in staat informatie in te winnen, religieus of op feiten gebaseerd, dit af te wegen en tot een eigen conclusie te komen. Christelijk Nederland lijkt dit vertrouwen in de kinderen niet te hebben. “Wie god niet kent…..” verder lezen