Tagarchief: politiek

Reden om te janken

Als je nou niet ophoudt met janken, geef ik je een reden om te janken. Ik begreep mijn moeder toen ik klein was nooit zo goed als ze dat zei, maar dat ik moest stoppen was wel duidelijk.

Klagen en janken zit diep in het menselijke gedrag. En hoewel we een van de gelukkigste zijn van de wereld, zetten we dat om in klaaggedrag. Althans links Nederland.

Gebakken peren 
Onze gezondheidszorg is zeer toegankelijk in vergelijking met omringende landen, onze bevolking heel gelukkig, onze kinderen haast de gelukkigste van de wereld, ons onderwijs op topniveau en de verschillen in rijkdom over het algemeen acceptabel. Natuurlijk kan een en ander beter. Maar het kan ook slechter. En als we niet oppassen, gebeurt dat.

Steengoede politici zijn afgelopen week afgeserveerd omdat ze hun kiezer niet een twee drie in het handje gooiden wat ze kennelijk verwachtten. Koenders, Ploumen, Bussemaker, Dijsselbloem: ze deden hun best, het is nooit goed genoeg en werden er keihard op afgerekend. Dat een coalitie een groot deel van de bevolking vertegenwoordigt, en dus ook een deel dat anders denkt, lijkt lastig te snappen.

En nu zitten we met de gebakken peren. Met een grote VVD gaan de uitkeringen nog verder omlaag. Daar waren we toch tegen? Iedereen moest toch mee in de vaart? En we klaagden dat het thema milieu te weinig aandacht kreeg in de verkiezingsstrijd. Ehm? Hoe verklaren we dan deze uitslag? Als het misgaat, zitten we straks met een rechts kabinet en is links nog verder van huis. Dan hebben we een reden om te janken.

Groot Links 
Waarom kijken we bij het stemmen niet naar de successen van de afgelopen jaren? En naar de toekomst in plaats van onderling te concurreren? Misschien is het idee van Plasterk om Groen Links en de PvdA samen te voegen zo slecht nog niet: minder concurrentie aan die kant zou goed zijn. Ik herken in Groen Links toch de CPN, de PPR en de PSP niet meer. Een nieuwe club vergroot de kansen. Met zoveel klein links blijft de VVD rechts de grootste. Lijkt me niet de bedoeling.

Donor worden ja of nee

Jaarlijks gaan 150 mensen in Nederland dood omdat er geen geschikt donororgaan beschikbaar is gesteld. Geschikte organen zijn door overledenen meegenomen het graf in. Vaker dan nodig heeft de overledene zelf of zijn familie daarvoor gekozen door geen keuze te registreren.

Donor
Als er niet bekend is of iemand donor is, mag de familie het zeggen en voor de zekerheid zeggen die ‘nee’. En voila, de overledene wordt met geschikte organen begraven. Niet lang erna komt er een ander naast te liggen die daar niet had gelegen als hij die organen uit het graf naast hem op tijd had gekregen.

Neem je verantwoordelijkheid
Gisteren probeerde D66 de wet om te keren naar het donor-tenzij-principe. Het voorstel heeft het niet gehaald. Kommer en kwel, een meerderheid van de bevolking zou voor zijn en nu krijgt het CDA de schuld. Wat????? Kom op zeg!!!! Jij hebt toch geen CDA nodig om te bepalen wat er met je eigen organen gebeurt? Jij moet zelf registreren of je organen na je dood doneert aan iemand die er nog een lang leven mee kan doen!

Donorregistratie kun jij zelf. Nu. Via de website www.donorregister.nl of door een formulier in te vullen dat je bij de gemeente zo kunt pakken. Vanaf 12 jaar oud mag dat. En kies zelf. Wees duidelijk. En vertel het aan je familie. Vertel dat jij graag ziet dat een ander nog een mooi leven kan hebben met jouw organen als het jouwe ten einde raakt.

Prinsjesdag 2015

Het is toch een rare zaak aan het worden dat Prinsjesdag. In het kader van de noodzakelijke traditie accepteer ik dat het vervoer buitengewoon omslachtig en ouderwets is; na het paleis blijkt trouwens ook de gouden koets behoorlijk uitgewoond te zijn. En los van het feit dat er staatsrechtelijk helemaal geen rol is voor een prins, slik ik ook die naam nog wel in het kader van de nostalgie. Lees verder

Sociale Quaestie

Agneta

“Verzeker uw geluk, uw rust als patroon, door de welvaart van uw huis te vestigen op de welvaart van uw werklieden. Help hen, en zij zullen u helpen. Bevorder hun geluk, en zij zullen het uwe bevorderen. [….] Indien de zaken goed gaan, dan zullen zij, gedreven door hun belang, proberen de zaken nog beter te maken, en hoe beter deze zullen gaan, hoe meer u verzekerd zult zijn van hun trouwe medewerking.” aldus Jacob Cornelis van Marken in 1889 op een Parijs’ congres van industriëlen.

Jacques en Agneta van Marken storten zich eind negentiende eeuw bevlogen op het vraagstuk rond de Sociale Quaestie en zien de verzoening tussen arbeid en kapitaal als rechtvaardige noodzaak. Lees verder